Category Archives: Artikel Politik

Kajian Separuh Penggal Pencapaian Politik Barisan Nasional

Tinjauan Semula Pilihanraya  UMUM ke 12 pada tahun 2008

Dalam artikel asal versi Bahasa Inggeris   di terbit pada bulan Mei tahun 2008, bertajuk Malaysia’s General Election 2008: AComprehensive Analysis, saya   membuat analisis  mendalam tentang corak pengundian setiap kaum. Analisis  secara multiple regression menunjukkan sokongan pengundi Melayu untuk BN menurun agak ketara berbanding PRU 2004,  undi dari kaum Cina juga menurun dengan mendadak, manakala undi daripada kaum India hampir lenyap sama sekali berpindah kepada Pakatan Rakyat.

Sejak tarikh tersebut saya telah menemui sedikit kesilapan dalam analisis dan ini telah diperbetulkan. Hasil kajian kini menunjukkan dalam Pilihanraya Umum tahun   2008, seramai 54.4% pengundi Melayu telah memilih BN, 39.5% undi Cina dan 10.4% undi kaum India. Hasil kajian ini penting  dalam menilai populariti BN mengikut sokongan setiap kaum, kerana  tanpa angka  yang tepat agak sukar  mengenalpasti kelemahan BN yang sebenar.

Sokongan hanya pada kadar 54.4% daripada pengundi Melayu untuk BN sesungguhnya  amat membimbangkan, ini merupakan penurunan sebanyak 12% daripada PRU 2004.  Maka timbullah persoalan adakah UMNO masih relevan untuk Masyarakat Melayu. Adakah UMNO perlu berubah untuk menarik semula sokongan Melayu. Bagaimanapun kajian selanjutnya menunjukkan sokongan Melayu pada kadar 57.1%  untuk parti UMNO lebih baik berbanding BN, mencerminkan sokongan masyarakat Melayu masih lagi mantap untuk UMNO. Ini hanya penurunan sebanyak 2.15% daripada yang dicapai dalam PRU 2004. Apa yang berlaku pada pilihanraya 2008,  ialah undi Melayu masih mantap untuk  calon UMNO,  tetapi merosot untuk parti komponan BN yang lain seperti MIC, MCA dan Gerakan.

Hakikatnya sokongan Melayu untuk UMNO tidak mudah terhakis.  Dalam keadaan biasa, undi atas pagar tidaklah begitu  signifikan.  Perpecahan dalam masyarakat Melayu agak ketara hanya  dalam situasi berikutan perpecahan dalam UMNO sendiri. Ini terbukti dalam Pilihanraya UMUM tahun 1999 apabila  BN hanya mampu menarik 50% undi Melayu, ekoran simpati meluas kepada Anwar Ibrahim. Begitu juga undi merosot berikutan persengketaan dalam UMNO dan penubuhan Semangat 46, yang  dipimpin oleh Tengku Razaleigh Hamzah.

Sokongan pengundi kaum cina untuk BN sesungguhnya merosot dengan ketara apabila ia hanya berjaya meraih 39.5 % undi cina, satu  penurunan  18%, berbanding pencapaian sebanyak 57.25 dalam tahun 2004. Manakala undi kaum India pula hampir lenyap, hanya  pada paras 10.4% berbanding 77.5% pada PRU 2004.

Saranan Asal

Berikutan hasil kajian tersebut, saya telah membuat beberapa saranan dalam beberapa artikel terdahulu. Pertama, UMNO  perlu  kekal diatas landasan perjuangan yang asal, iaitu sebagai tonggak perjuangan Hak hak Melayu dan Agama Islam. Kedua, UMNO perlu teruskan kerjasama dengan parti komponan kerana BN memerlukan sokongan daripada kaum lain untuk memenangi kerusi yang penting di kawasan Melayu yang  marginal, disamping mengukuhkan parti parti komponan yang lain di kawasan mereka bertanding. UMNO perlu menjauhi tanggapan bagai sebuah parti ekstemis Melayu, disamping mengelak menyakiti hati kaum lain.

Usaha perlu di fokuskan untuk mengendurkan ketegangan diantara Melayu dan kaum India serta membantu mereka dalam pelbagai bidang yang perlu.

Undi kaum Cina pula amat sukar diramal, sebab kehendak politik Masyarakat ini sukar dibaca. Adakah mereka betul betul bermaksud seperti yang mereka suarakan, seperti keterbukaan, anti rasuah,  anti ISA, anti cronyism, dsb? Atau sebenarnya mereka hanya mahu merealisasikan DAP sebagai parti tonggak kerajaan sekiranya Pakatan Rakyat berkuasa.

Pencapaian Najib Setakat Ini

Kajian Separuh Penggal ini meliputi tempoh dua tahun setengah selepas Pilihanraya Umum tahun 2008 hingga ke saat ini. Sungguhpun ini termasuk tempoh di bawah Pak Lah, kemajuan yang ketara dari segi transformasi,  kestabilan dan sokongan politik hanya berlaku di bawah tempoh Dato’ Seri Najib.

Kita bersyukur kerana langkah langkah yang di ambil oleh Dato’ Seri Najib sejak mengambil alih tampuk kuasa tidak jauh berbeza dengan saranan yang telah dikemukakan dalam Blog ini. Sama ada Dato’ Seri Najib ambil perhatian tulisan kita, ini tidak penting kerana beliau pasti ada kumpulan think tank yang bijak dan berkemampuan. Kita bagaimanapun menarik nafas lega dengan langkah langkah yang beliau ambil untuk mengendurkan ketegangan kaum dan agama dan usaha mendekati kaum India dan Cina secara peribadi. Konsep 1 Malaysia juga menambah populariti dan keyakinan antara kaum kepada pemerintahan beliau. Langkah  liberalisasi beberapa sektor ekonomi juga diterima rakyat sebagai usaha untuk memantapkan pertumbuhan ekonomi negara.

Langkah langkah ini telah mampu melonjakkan populariti beliau seperti kita saksi  dalam beberapa  tinjauan pendapat umum terkini yang dibuat oleh beberapa agensi seperti Merdeka Center dsb. Tinjauan pendapat umum terkini dari Merdeka Center menunjukkan sokongan terhadap Najib telah meningkat kepada 72%  dikalangan rakyat Malaysia pada bulan Jun 2010, jumlah tertinggi  80% dicatat  dikalangan kaum India, 77% dikalangan masyarakat Melayu dan 58% dikalangan  kaum Cina. Sebagai perbandingan beliau hanya mencatat sokongan 44% tatkala mulai memegangan tampuk kerajaan.

Keputusan dalam semua pilihanraya kecil  baru baru ini secara konsistan menunjukkan kenaikan populariti BN dikalangan masyarakat Melayu, Bumiputera Sarawak/Sabah dan juga masyarakat India. Hanya undi Masyarakat Cina sahaja yang merosot berbanding dalam PRU 2008, inipun mungkin juga akan bertambah sebagai respond kepada konsep  1 malaysia  dan kebimbangan masyarakat Cina yang mereka mungkin kerugian dalam Pilihanraya Umum akan datang jika tidak berubah sikap.

Langkah menawan balik kerajaan negeri Perak juga dijangka membawa hasil yang positif, sungguhpun pada awalnya menimbulkan kemarahan masyarakat. Tetapi keadaan sudah mulai reda seperti dijangka  dan sokongan di Perak pasti meningkat menjelang Pilihanraya Umum akan datang. Cuma yang kurang pasti ialah sokongan dari masyarakat Cina di negeri  Perak yang menganggap kerajaan yang dukuasai  kaum mereka  telah diguling oleh BN.

Bagaimanapun, diharap Dato’ Seri Najib lebih berhati hati menjaga hati Masyarakat Melayu. Desakan pihak ultra Melayu seperti Perkasa dibawah Ibrahim Ali perlu diambil perhatian. Ini kerana undi Melayu merupakan undi setia  UMNO, ia tidak banyak berubah dalam dua pilihanraya umum yang lepas, kerana UMNO dipandang sebagai tonggak perjuangan Melayu dan Agama. Persepsi ini perlu dikekalkan bagi mengekalkan kesetiaan masyarakat Melayu.

Update bertarikh 1 Oktober 2010

Pengumuman Datuk Seri Sammy Velu mengundur diri pada Januari tahun depan sungguh dialualukan. Ini satu petanda baik bagi meningkatkan sokongan Kaum India kepada BN, yang sudahpun bermula sejak beberapa bulan yang lalu. Tetapi sokongan pengundi  yang berterusan akan bergantung dengan  kemampuan  penganti beliau nanti   mendapat sokongan yang padu daripada  Parti MIC itu sendiri.

Sekian, wassalamualaikum warahmatullahi wabarakatuh

DAH IKHWAN

Mungkinkah Kekuatan Politik Yang Menurun Mendorong Kerjasama Pas – Umno

Dua tiga hari yang lepas kita dikejutkan dengan kenyataan terbaru Tuan Guru Nik Aziz yang menyeru membuka balik pintu kerjasama dengan UMNO. Yang amat menghairankan  kali ini seruan itu nampaknya begitu bersungguh sungguh,  begitu jauh dari pendirian beliau sebelumnya. Datuk Seri Najib nampaknya  terperanjat,  jika dilihat dari sambutan beliau yang berhati  hati. Penjelasan daripada Tuan Guru Hadi Awang berikutnya,  pula sebagai diduga dan sudah cukup  menampakkan  perubahan sikap PAS yang kini mulai  memihak kepada muzakarah dan kerjasama dengan UMNO. Jika dua orang pemimpin Pas ini berpendirian serupa, maka tidak sukar menjangka sikap positif ini akan diterima Parti Pas seluruhnya.

Perubahan sikap Nik Aziz ini, sekali imbas nampak pelek dan tidak konsistan, tetapi saya yakin dibuat dengan sebab yang manasabah, iatu sebagai reaksi  beliau kepada keadaan politik semasa. Kita sungguh maklum yang populariti Pas dan PKR kini sudah banyak menurun sejak pilihanraya kecil Manek Urai lagi. Dari saat  itu, disusuli pula dengan keputusan di Permatang Pasir dan akhir sekali di Bagan Pinang, undi Melayu untuk BN nampaknya telah meningkat sekurang kurangnya 9%. Begitu juga sambutan pengundi kaum India kepada calun BN juga mulai meningkat dengan ketara.  Tinjauan sikap pengundi yang terkini oleh Merdeka Centre juga selari dengan hasil kajian  ini.

Jika dahulunya Pas masih ragu ragu hendak menjalin kerjasama dengan UMNO, ini juga kerana realiti semasa disaat itu. Pada tahun 2008 Pakatan Rakyat baharu sahaja mencipta rekod pilihanraya yang mengejutkan, jadi  tidak hairanlah mereka menolak perlawaan UMNO. Tetapi, jika dilihat dari strategi politik, adalah lebih elok parti Pas menghulurkan kerjasama di saat itu, iaitu dari kedudukan yang lebih kuat untuk mudah mendapat konsesi politik yang baik.

Kini ketika berhadapan dengan realiti baru politik Melayu yang semakin lemah sehingga menjejaskan program program untuk Bumiputera, Pas tidak mampu terus mengabaikan  soal hak istimewa Melayu. Jika tidak parti itu akan di hukum oleh pengundi Melayu dalam pilihanraya akan datang. Pas tidak boleh terus berpura pura yang politik Melayu hanyalah perjuangan asabiah yang tidak relevan, kerana pada realitinya kekuatan parti itu terletak dalam  kawasan Melayu.

Di Perak, mujur juga keputusan Mahkamah Persekutuan pada pagi ini  berpihak kepada  Dato’ Zambry(BN),  jika tidak Pakatan Rakyat pasti akan kalah dalam pilihanraya tergempar, jika diadakan di negeri itu.

UMNO sebaliknya menunjukkan sikap hati hati. Kali ini,  jika dilihat  dari sudut sambutan pengundi Melayu dan India yang menggalakkan, UMNO tidak terdesak bekerjasama dengan Pas. Inilah realiti politik. Yang kuat tidak memerlukan yang lemah.  Tetapi dari  segi agenda Melayu, hakikatnya politik Melayu masih lemah tanpa kerjasama parti parti Melayu untuk memperjuangkan hak hak kaum Melayu dan dalam menangani isu ekonomi,  isu  sosial, isu  pendidikan  dsb.

Jika wujudnya kata sepakat dikalangan parti parti Melayu, maka mudahlah kerajaan mengubalkan program progam memertabatkan bahasa Melayu dalam sektor pendidikan sambil  memberi fokus yang sepatutnya kepada Bahasa Inggeri untuk anak anak Melayu supaya tidak terus ketinggalan dibelakang  anak anak kaum lain dan pelajar di  negara negara jiran dimasa hadapan.

Dengan wujudnya kata sepakat, mudahlah  kita mencari dan mempromosi kaedah baru untuk memajukan ekonomi Bumipuera.

Dan mudahlah pula semua  masyarakat memfokus, menerima dan komited dengan Wawasan 1 Malaysia dan Wawasan 2020.

Akhir sekali,  dengan wujudnya kata sepakat maka mudahlah mempromosi pendekatan membentuk ummah yang lebih toleran, tidak jumud,  lebih terbuka dan  berilmu, bagi merintis  satu peradaban Islam yang maju di Nusantara.

DAH IKHWAAN

Sila baca artikel yang berkaitan:

1. ‘Kerajaan Perpaduan: Adakah PAS tergelincir dari landasan     Perjuangan’bertarikh 24 Jun, 2009

2. ‘Keputusan Pemilihan Kepimpinan PAS’  bertarikh 8 Jun, 2009

3. ‘Pertembungan Dua Prinsip dalam PAS’ bertarikh 3 November, 2008

4. ‘Muzakarah UMNO dan PAS’ bertarikh 5 Ogos, 2008

5. Nik Aziz dan Muktamar Agung Khas Pas

Should Barisan Nasional Admit other Indian based Parties

The issue whether Barisan Nasional should admit another Indian based political party cropped up again with the coming inauguration of Makkal Sakthi and with a long outstanding application by an Indian Muslim Party.

It is easily understandable why this issue emerged again after the General Election debacle in 2008 where almost all Indian candidates lost and Indian voter support was virtually decimated. Both MIC and PPP, another Indian based party, failed miserably.

To put this issue in the right perspective, please see the following table:

Estimated Voter Support by Race for BN(Semenanjung)

BN Votes by race and election year

The above table was obtained by multiple regression analysis of Parliamentary Election results for the years 1999, 2004 and 2008 and, by any measure is a reasonably accurate estimate.

Highly visible is the virtual desertion of BN by Indian voters in the General Election 2008 in which only 10.4% of them voted the government caolition. In the 1999 election the situation was not much worse than Malay support but in the 2004 general election Indian voters were in full force when 77.4% of them voted for BN.

I have not analysed the results prior to the 1999 general election, but judging from the performance of BN candidates, especially those of MIC, it should be reasonable to assert that MIC has been a stabilising factor during those years.

The importance of Indian voters cannot be underestimated. They account for 8.5% of all registered voters in the country, but their power is magnified in 26 parliamentary constituencies where Indian votes account for at least 15% of the total votes.

The debacle of MIC in recent general election, whether the government admits it or not, coincides with the Anwar factor. In the 1999 General Election, only about 46.6% Indian voted for BN. That was the election year of the Anwar saga, mostly remembered for his black eye. In the year 2004 when Anwar was still in prison, Indian voters gave overwhelming support for BN, but in 2008 when Anwar was actively campaigning with fiery speeches, Indian support for BN virtually evaporated.

As for Malay votes, they also fluctuate and affected by political sentiment, but to a lesser degree than the Indian votes.

By comparison, Chinese voter support for BN has been more stable in the last ten years, though with a slightly declining trend.  Most notable was the 1999 general election where  chinese voters were not at all affected by the Anwar saga. However, in the 2008 election they switched substantially in favour of the opposition, perhaps sensing unusual political opportunity. This is an indicator of a mature voters, not so much affected by sentiment but rather by economic and political factors.

With the above scenario, is it fair to put the blame squarely on MIC for the BN debacle? Indian voters are traditionally loyal to BN, but they are also emotional. They can easily be instigated by a highly charasmatic speaker like Anwar in the presence of genuine or perceived grouses.

Whether those grouses were due to lack of sensitivity of UMNO to Indian community demand or lack of efforts by MIC under Samy Vellu, is open to debate, but it is of utmost importance to address this issue.

Critics put down a long list of MIC failures such as the failed Maika Holdings, inadequate Indian participation in business, the decline of Tamil schools and the destruction of Hindu temples.

On the other hand , MIC can point out to their contribution in giving out loans and scholarships to 10,000 Indian students in the last 20 years and the setting up of a private Indian University.

Moreover the crackdown on Hindraf and the bad timing of the last general election had nothing to do with MIC.

As a political force, MIC has a total of 3,000 branches with a total of 600,000 members all of them of Indian race. In contrast PPP, another Indian based BN party also claims to have 3,000 branches but only 240,000 members, ie. 48% of the total, are Indians.

Under this scenario, would it do any good for BN to admit other Indian based party. If they are admitted, can they really contribute  in the next general election, given the obvious lack of logistics of any new party?

Or isn’t it more effective just for MIC to reinvent itself just as what UMNO is doing now. Any such efforts needs special sacrifice from its leaders, first and foremost for Samy Vellu to step down to pave the way for a fresh image in the next general election. Tun Mahathir was right when he relentlessly urged Samy Vellu to step down.

DAH IKHWAN

Keputusan Mahkamah: Krisis Politik Perak akan Berterusan

Keputusan mahkamah semalam mengesahkan Datuk Nizar sebagai Menteri Besar Perak. Keputusan ini bukan diluar jangkaan kerana sebelum ini dua kemungkinan boleh berlaku, samaada memihak kepada Nizar atau sebaliknya kepada Zambry. Soal pokoknya samaada mahkamah mengiktiraf undi tidak percaya di hadapan Sultan tetapi dilaksanakan di luar DUN.

Keputusan ini berpandu kepada kes Stephen Kalong Ningkan, Ketua Menteri Sarawak yang disingkirkan diluar DUN di akhir tahun enam puluhan. Cuma bezanya di Sarawak Gabenor di ketika itu mungkin tidak mengira undi secara peribadi seperti di lakukan oleh Sultan Perak dalam kes ini.

Barisan Nasional bersalah kerana memulakan kamelut politik Perak ini. Sungguhpun Projek 16 September Anwar tahun lalu adalah suatu tindakan yang tidak beretika dan terkutuk, ini bukan justifikasi untuk BN berbuat sedemikian, sungguhpun dibolehkan dalam sistem demokrasi.

Apapun, semua pihak perlu akur dengan keputusan mahkamah. Pihak BN, terutamanya Datuk Seri Najib, perlu di puji kerana menghormati keputusan mahkamah. Ini adalah suatu keputusan bijak dan menunjukkan kematangan pemimpin politik dari Barisan Nasional dalam hal ini.

Perlu juga diingatkan kebebasan mahkamah membuat keputusan adalah hasil daripada sistem pentadbiran negara yang dibentuk oleh Kerajaan Persekutuan dibawah pemerintahan Barisan Nasional.

Sebaliknya sikap Pakatan Rakyat yang tidak menghormati keputusan Sultan dan mahkamah dalam kes kes yang berkaitan perlu kita renungi.

Nizar secara terang terangan mengingkari keputusan Sultan tidak membubarkan DUN. Perlu diingatkan kuasa Sultan dalam hal ini adalah mutlak, seperti diperuntukkan dalam perlembagaan.

Sivakumar juga telah mengingkari keputusan mahkamah yang memihak kepada tiga orang ahli DUN yang melompat parti, dan keputusan mahkamah yang memihak kepada Zambry dan rakan rakan tentang penggantungan keahlian mereka dan DUN Perak.

Sehubungan dengan ini tindakan Sivakumar menggantung 10 orang ahli DUN termasuk Zambry adalah tindakan yang anih di luar batasan undang undang dan sistem demokrasi. Bayangkanlah sekiranya speaker Parlimen berbuat sedemikian, maka kerajaan Persekutuan boleh bertindak sesuka hati, malah meminda perlembagaan hanya dengan menggantung sebilangan ahli parlimen Pakatan Rakyat semata mata mengikut keperluan kerajaan.

Tindakan sedemikian oleh Pakatan Rakyat tidak bijak dan menyalahi prinsip rule of law atau kedaulatan undang undang yang diamalkan oleh negara negara demokrasi di dunia ini. Sesungguhnya negara menghadapi risiko yang tinggi jika diperintah oleh kerajaan yang bersikap sedemikian.

Sikap ini juga mungkin menyebabkan krisis yang berlarutan dalam negara. Alangkah sedihnya ini berlaku sehingga melenyapkan matlamat negara seperti yang termaktub dalam Wawasan 2020. Dahulunya kita setanding dengan Korea dan Taiwan untuk maju dan disegani dunia Islam, tetapi kini kita hanya mampu menoleh kebelakang lebih menghampiri negara yang sentiasa bergolak seperti Pakistan.

Jika dulu kita mentertawakan keadaan kucar kacir di Indonesia, tetapi kini negara itu aman dan mulai maju sejak dibawah pemerintahan presiden Bambang Susilo. Ketika saya melawat Jakarta dan Bandung baru baru ini, Indonesia amat tenang sungguhpun sedang dalam proses pilihanraya umum.

Keputusan Mahkamah semalam tidak akan meredakan suasana. Zambry boleh membuat rayuan kepada Mahkamah Rayuan atau membentang usul tidak pecaya kepada kerajaan Nizar.

Usul tidak Percaya dijangka diluluskan dengan mudah dibawah Speaker yang baru dilantik BN. Keputusan ini boleh pula di sanggah oleh Pakatan Rakyat atas sebab soal kesahihan kedudukan Speaker ini.

Akhirnya, mahkamah terpaksa membuat keputusan yang seterusnya tentang kedudukan Speaker. Pakatan Rakyat dijangka akan terus membuat kekecohan bagi membantut penyelesaian di mahkamah dengan tujuan memaksa Baginda Sultan memanggil pilihan raya baru di Perak.

Sebelumnya jalan penyelesaian dicapai, kita hanya dapat memerhati perkembangan Politik Perak ini dari kacamata orang luar sahaja.

Sekian, wassalamualaikum warahmatullahi wabarakaatuh.

DAH Ikhwan

Ulasan dan Analisis Keputusan Pilihanraya Kecil Bukit Gantang, Selambau dan Batang Ai

(sila lihat update 9 April 2009 di hujung artikel ini)

Debaran menunggu keputusan di dua Bukit dan satu Batang sudah terjawab. Pakatan Rakyat masih bertahan di atas Bukit Bukit mereka dan BN pula masih teguh memegang satu satunya batang mereka di Sarawak.

Keputusan ini menampakkan Pakatan Rakyat sebagai jaguh di kawasan Bukit dan BN pula sebagai jaguh di sekitar Batang. Jika ada pertandingan di Bukit Berapit sudah tentu Pakatan akan menang, tetapi pasti kalah di Batang Berjuntai.

Setakat ini Parti Melayu dan India sahaja yang bertanding. Belum ada Parti kaum Cina yang sanggup melangkah ke hadapan, mungkin hanya berminat menawan Bukit Cina dan Bukit Beruntung sahaja.

Batang Ai

Barisan Nasional 3907 undi
PKR 2053
Majoriti 1854
Majoriti (2008) 806
Seperti dijangka sebelumnya (sila lihat artikel terdahulu di bawah), BN telah menang dengan mudah dan meningkatkan majoriti di Batang Ai. Ini suatu pukulan hebat kepada Pakatan Rakyat dan impian Anwar untuk menakluki Sarawak dan seterusnya kerajaan Malaysia.

Andaian kita yang Sarawak tiada isu yang serius terbukti betul disamping sikap Rakyat Sarawak mencurigai Parti Politik pembangkang dari Semenanjung.

Hasil kajian terdahulu Malaysia’s General Election 2008: A comprehensive Analysisyang menunjukkan kehilangan sokongan kaum India sebagai katalyst kepada kejatuhan BN di Semenanjung terbukti betul. Dengan tiadanya kaum India di Sarawak dan Sabah, maka kekuatan BN di sana masih mantap. Dengan suasana demikian Masyarakat bukan Bumiputera(Cina) di negeri2 Borneo tidak mungkin meninggalkan BN secara menyeluruh demi kepentingan masyarakat mereka sendiri.

Bukit Selambau

PKR 12,632 undi
Barisan Nasional 10,229
Majoriti 2,403
Majoriti (2008) 2,362

Keputusan di Bukit Selambau juga seperti diramalkan. Analisis kita terdahulu menunjukkan pengundi Melayu di Kedah tidak konsistan, lazimnya hanya minoriti bersama BN, kerana pengaruh PAS yang kuat di sana (sila rujuk artikel terdahulu analisis undi DUN Kedah 2008).

Jangkaan kita yang pengundi India dan Cina kekal memihak kepada Pakatan Rakyat, terbukti betul.

Dilihat daripada majoriti diperolehi PKR hampir sama dengan dalam 2008, nampaknya usaha Tun Mahathir berkempen di kawasan ini tidak memberi hasil yang diharapkan. Ini tidak menepati jangkaan kita terdahulu.

Ini juga menunjukkan sokongan rakyat tidak berubah, masih seperti pada tahun 2008.

Bukit Gantang

PAS 21,860 undi
Barisan Nasional 19,071
Majoriti 2,789
Majoriti (2008) 1,566

Keputusan di Bukit Gantang terbukti di luar jangkaan kita. Kita sebelumnya menjangka kemenangan memihak kepada Barisan nasional berpandukan sejarah kesetiaan pengundi Melayu di sana. Tambahan pula dijangka pengundi Melayu memiliki sentimen yang positif terhadap keputusan Sultan dalam krisis perlembagaan.

Dengan majoriti diperolehi calon PAS meningkat berbanding dalam tahun 2008, ini pasti menunjukkan simpati menyeluruh pengundi kepada Datuk Nizar. Ia disebabkan sentimen tempatan dan bukan kerana gelombang pembaharuan Pakatan Rakyat.

Keputusan juga konsistan dengan pendapat Tun Mahathir awal awal lagi dalam Blog beliau yang rampasan kuasa BN di Perak pasti menaikkkan kemarahan rakyat.

Apa pun, sedih juga Datuk Nizar telah kehilangan jawatannya sebagai Menteri Besar Perak……mungkin tidak mengapa, pasti kini beliau bersyukur akan dinobatkan Panglima Bukit Gantang yang baru. Mohon Paduka Sultan perkenankan.

Assalamualaikum warahmatullahi wabarakatuh,

DAH IKHWAN

Related Articles:

1. Forecast of By-election Battles for two Bukit and Batang Air

Update 9 April 2009: Beberapa ulasan melalui TV dan Akhbar menyatakan keputusan di Bukit Gantang menunjukkan pengundi Melayu mulai kembali menyokong UMNO. Pandangan ini tidak betul, tidak bersandar kepada kajian data(empirical study). Analisis multiple regression yang kita buat keatas pengundian di Perak pada Pilihanraya 2008 menunjukkan undi untuk BN ialah 55% dari keseluruhan undi Melayu, 43% dari keseluruhan undi Cina dan 15% undi India(sila rujuk artikel Krisis Politik Perak bertarikh 7.2.09). Jumlah Undi BN sebanyak 19,071 di Bukit Gantang tahun ini membayangkan taburan peratusan ini masih kekal, bermakna sokongan setiap kaum tidak berubah. Kelebihan majoriti diperolehi Datuk Nizar berbanding dalam tahun 2008 hanya disebabkan sedikit undi simpati, dari kaum Cina dan India.

Constitutional Crisis in Perak and the Comedians

I have always preferred to write a more serious article  on my blog and recently I wrote such articles as the Wallstreet Meltdown and its Impact on Malaysia, Bumiputera business culture and values, Bumiputera equity, etc.  After all these are fundamental issues facing our nation today, not forgetting, of course, VISION 2020, which should be the most fundamental of all.

But who  bothers to care about those things? Malaysians today seem  to prefer  more of  entertainment than those heavy stuff. What is more interesting is that our better entertainers  turn out to be our politicians. They even beat  our  artists from the  traditional entertainment industry.

Siti Nurhaliza has to be contented with lesser attention,  and gossips among artists also take the back seat, being replaced by gossips and video clips from the politico entertainment industry. So we have new comers like Elizabeth Wong, Chua Soi  Lek and, remember, the PKR YBs who have crossed over to BN recently.

Our newspapers have field days with the new found openness under Pak Lah Government. Thanks to  Pakatan Rakyat, they fought very hard for that openness and press freedom!

Politicians don’t only provide sex scandals. Even their own traditional political arena is becoming more and more entertaining.

An earlier scene  beat any of the political drama produced  in Hollywood. The  bizarre attempt to entice 30 Members of Perliament to cross over was amusing,  and   the courting and chasing scenes were  even shot in Taiwan!

If the ending was successful,  Anwar Ibrahim the hero in this drama, would have  been hailed  as the Champion of People’s Power by his fans. . .surely for them  there is no need for a fresh election… waste of time and money only.

If  one  thinks  that the above was bizarre enough, the Perak  political scene  is even more so. It started with a bang, but also now evolving into something with bizarre twists and turns.

One would expect the Menteri Besar to resign, after losing confidence of majority of the DUN members, and with  the Sultan’s decision not to dissolve the DUN. It would have been so under the normal system of parliamentary democracy. But in Malaysia today, don’t expect anything normal, it would have been too boring to follow a normal plot.

He did not resign. It is hard to imagine  how Nizar’s government could survive  a vote of no confidence in a  sitting DUN.

Don’t worry, the Pakatan even has an answer to this problem.. . . Suspend enough DUN members from BN…….. so they are back in the ‘majority’! …..again a very very bizarre action.  Even Karpal Singh believes it is unenforceable( They  should have consulted  him first, the ‘best lawyer’ in the country, who happens to be among their rank).

Imagine similar tactics employed by BN government  at the federal level, if it is really legal.They can amend the Constitution as they wish.  They can even remain in the government forever, just by suspending enough Pakatan Rakyat MPs as and when the needs arise!…. and imagine Anwar’s reactions then. 

Britain, which started the system of parliamentary democracy obviously never thought of these possibilities…..probably too remote a possibility for these more ‘level minded’ people to ponder. 

It is understandable why Pakatan Rakyat wanted to go back to the people in the first place.  It is also understable why they   conveniently ignored peoples’ mandate in the September 16  attempt. It is equally understandable why BN prefers to avoid a fresh election in Perak.. . After all who doesn’t wants  instant power, just as we like instant noodle! And  remember  each party  thinks of a fresh mandate from the people only  when it suits its interests…..and remember people always say politic is dirty!

In the meantime, Datuk Siti Nurhaliza and Datuk K, and also other artists, be contented just remaining in the audience for the time being and continue to watch the unfolding drama. The real Malaysian drama isn’t over yet.

 

DAH Ikhwan

Krisis politik di Perak: Di mana agaknya simpati Pengundi Melayu?

Selama beberapa hari kita telah di sajikan dengan berita pergolakan politik negeri Perak yang penuh dengan intrigue dan suspense dan berakhir pada hari ini dengan keputusan Sultan tidak membubarkan Dewan Undangan Negeri, serta memperkenankan pembentukan kerajaan baru dibawah Barisan Nasional.

Kita juga telah di sajikan dengan pandangan para ahli politik, pakar undang undang dan orang ramai tentang perkara ini. Diperingkat awal rata rata mereka mengakui ketepatan keputusan yang dibuat Baginda Sultan dalam menangani krisis ini mengikut lunas lunas yang titentukan dalam Perlembagaan.

Dalam keadaan begini, Beginda memiliki kuasa mutlak untuk membuat keputusan. Tambahan pula beliau telah yakin bahawa Barisan Nasional kini mepunyai sokongan majoriti setelah mendapat pengesahan dari setiap satu daripada 28 ahli DUN BN dan tiga orang ahli DUN Bebas.

Kemampuan Baginda dalam hal ini sesungguhnya tidak dapat disangkal kerana latar belakang dan penglaman Baginda sebagai bekas Ketua Hakim Negara pada suatu ketika dahulu.

Tindakan pemimpin Pakatan Rakyat, termasuk Dato’ Seri Anwar Ibrahim, Mohammad Nizar(Menteri Besar) dan Speaker DUN Perak dalam krisis ini nampaknya tidak bijak, dan boleh menjejaskan lagi imej kepimpinan mereka  di mata Rakyat.

Sikap Anwar mengutuk perihal melompat parti ini sungguh anih sekali, memandangkan beliaulah raja lompat yang begitu bersungguh sungguh berusaha menarik 30 ahli Parlimen BN untuk melompat ke Pakatan Rakyat baru baru ini. Kalaulah moraliti atau hak rakyat isunya di sini, Anwar tidak berhak membangkitkannya, kerana beliau sendiri pesalahlaku yang utama. Pasti rakyat sukar melupakan peristiwa itu.

Tindakan Mohammad Nizar juga tidak menunjukkan sikap yang bijak, kerana mencabar kebijaksanaan dan kuasa mutlak Sultan dalam perkara ini. Malah beliau telah bertindak ‘membubarkan’ Dewan Undangan Negeri tanpa perkenan dari Baginda Sultan terlebih dahulu.

Keenganan beliau meletak jawatan sebagai Menteri Besar juga dilihat sebagai mencabar kuasa Sultan.

Kesemua tidakan di atas pasti menyinggung perasaan  kaum Melayu yang   sangat  hormat dan setia kepada raja, terutama Sultan yang ada sekarang.

Pendapat Tun Mahathir menyatakan tindakan BN menarik dua orang ahli PKR yang tidak berkualiti sebagai tidak bijak dan terdesak, dan akan memburukkan lagi imej BN di mata rakyat. Ini ada kebetulannya disaat ini, tetapi mungkin tidak tepat dalam jangka masa yang panjang jika Kerajaan Baru mampu menunjukkan kemampuannya nanti.

Dimanakah Simpati Pengundi Melayu Perak?

Dalam berhadapan dengan kamelut ini, sudah tentu kita tertanya tanya dimanakah letaknya simpati rakyat, terutamanya pengundi Melayu di negeri Perak. Pendapat umum percaya kamelut politik kini memberi kesan negatif kepada persepsi rakyat kepada Barisan Nasional. Saya percaya pendapat yang sama disuarakan Tun Mahathir tentang hal ini tepat sekali.

Keputusan pilihanraya kecil di Permatang Pauh dan Kuala Trengganu telah membuktikan sentimen rakyat di waktu pilihanraya 2008 masih lagi kekal.

Tetapi, dari sudut lain, Perak adalah kubu kuat UMNO, walaupun terdapat beberapa kawasan yang secara tradisi dikuasai parti PAS di sebelah utara negeri.

Ini terbukti, dikala hampir semua pengundi India meninggalkan BN, dan undi Melayu menurun dengan agak banyak, Barisan masih lagi dapat mempertahan hampir separuh kerusi Dewan Undangan Negeri.

Analisis secara regression model yang telah kami buat untuk negeri Perak daripada data keputusan Pilihanraya Umum 2008, menunjukkan sokongan pengundi Melayu di Perak kepada BN berada diparas agak tinggi, iaitu 55% berbanding hanya 52% bagi Semenanjung Malaysia. Dalam Pilihanraya Umum 2004, Undi Melayu di Perak untuk BN berada di paras amat tinggi, iaitu 68%.

Sungguh tidak diduga, undi kaum cina sebenarnya tidak begitu merosot. Ia hampir kekal seperti dalam Pilihanraya UMUM 2004, iaitu di paras 43%.

Dengan keadaan demikian, sekiranya kerajaan baru Barisan Nasional di Perak mampu membawa kestabilan politik dan memerintah dengan effisien dan adil kepada semua kaum, pasti ia dapat menarik balik sekurang kurangnya separuh daripada undi Melayu yang hilang, dan mungkin juga sebahagian undi kaum India. Ini sudah cukup untuk memenangi pilihanraya akan datang dengan selesa.

Lagipun, sekiranya suasana di atas menjadi kenyataan, ia boleh membuka  lambaran baru yang lebih cerah kepada Barisan Nasional di Semenanjung Malaysia.

Apakah Krisis Serupa mungkin berlaku di Kedah

Kini ada kecenderungan dikalangan pemimpin UMNO hendak mencuba taktik yang sama untuk menumbang kerajaan Pakatan Rakyat di Kedah. Pimpinan Pakatan Rakyat ternyata pula mulai bimbang.

Bagi saya senario di Kedah dan Perak sangat berbeza. Jika Perak merupakan kubu tradisional UMNO, PAS mempunyai pengaruh yang kuat di Kedah, malah lebih popular daripada UMNO pada pilihanraya 2008 dikalangan pengundi Melayu. Yang sentiasa memihak kepada BN di Kedah nampaknya ialah pengundi bukan Melayu, kecuali dalam pilihanraya yang lepas( ini telah dibuktikan dalam artikel terdahulu,(Pilihanraya Umum 2008: Analisis Undi di Kedah).

Oleh itu sebarang usaha oleh BN untuk menumbangkan Kerajaan PAS di Kedah melalui pintu belakang tidak mungkin disambut baik oleh rakyat, terutama kaum Melayu di negeri tersebut.

Tindakan demikian dari pihak BN hanya akan memburukkan lagi sokongan yang sedia ada kepada BN dan menggagalkan usaha mereka untuk menawan Kedah sekiranya pilihanraya tergempar diadakan.

Sekian, wassalamualaikum warahmatullahi wabarakatuh,

Wallahu alam.

DAH IKHWAN

Pertembungan Dua Prinsip dalam Parti Pas: Suatu Analisis

[ Artikel ini telah ditulis pada akhir tahun 2008, ketika perselisihan pendapat dalam PAS  mulai menimbulkan keresahan dalam parti tersebut.  Kini setelah kira kira 3 tahun  berlalu,  apa yang telah berlaku telah menepati ramalan kita dalam artikel ini]

Suasana politik UMNO mulai reda dengan terpilihnya Dato’ Seri Najib Tun Razak sebagai presiden parti. Dengan kehebatan Najib merangkul pencalonan Presiden dari hampir semua bahagian , sudah pasti Najib akan ditabal menjadi Presiden UMNO dan seterusnya menjadi Perdana Menteri sejurus selepas Perhimpunan Agong parti dalam masa empat bulan lagi. Politik negara juga diharap menjadi lebih setabil di bawah seorang Perdana Menteri yang lebih tegas lagi bijaksana.

Kini, mari kita meninjau suasana dalam sebuah lagi parti politik Melayu/Islam, ia itu Parti PAS. PAS telah menampakkan penampilan yang teguh dan berdisiplin dimata rakyat sepanjang pergolakan politik negara baru baru ini. Sejauh mana tanggapan umum ini tepat, marilah kita sama sama menilaikannya.

Semasa membuat penyelidikan tentang Parti PAS, saya menggunakan seberapa banyak sumber yang boleh. Ini termasuk akhbar saluran perdana, akhbar politik, sumber daripada internet dan juga pendapat beberapa kenalan peribadi. Saya berharap dapat memberi gambaran jelas dan objektif tentang sebuah daripada parti politik Islam/Melayu yang tertua, dengan persepsi umum yang kukuh dan berdisplin dalam arena politik Malaysia.

Saya dapati suatu kajian kedudukan Parti Pas kini amat menarik, kerana ia didokong sebilangan besar masyarakat Melayu secara konsistan sejak merdeka lagi. Kini ia memiliki 23 kerusi Parlimen dan menguasai dua buah negeri disemenanjung disamping beberapa kerusi DUN di Perak, Selangor dan Trengganu. Malah dalam Dewan Undangan Negeri, PAS memiliki sejumlah 83 buah kerusi berbanding dengan PKR dengan hanya 40 kerusi sahaja. Maka, tidak hairanlah jika Parti PAS menjadi begitu penting kepada Pakatan Rakyat, disamping, sebaliknya berpotensi juga menjadi rakan kongsi dalam kerajaan Barisan Nasional.

Kedudukan istimewa ini bukan sahaja memberi kelebihan kepada PAS sebagai salah satu kuasa penentu politik Malaysia, tetapi ia juga mengundang masalah dalaman pada parti tersebut. Baru baru ini soal muzakarah atau muqabalah dengan UMNO wujud kerana itu. Malah kegagalan Anwar Ibrahim menbentuk kerajaan baru mungkin sedikit sebanyak kerana pendirian tegas PAS menghendaki kepastian kedukdukan Islam dalam kerajaan Pakatan Rakyat jika ia ditubuhkan.

Bagaimanapun pendirian rasmi PAS nampaknya tidak disenangi semua. Malah Tuan Guru Nik Aziz sendiri menampakkan sikap yang berbeza dari pendirian Presiden PAS. Kini nampak semakin jelas pertembungan prinsip(bagi mereka perbezaan pendapat)dikalangan pemimpin pemimpin PAS. Di satu pihak Presiden Parti, Tuan Guru Haji Hadi Awang dan majlis ulama yang berpegang teguh dengan prinsip asal PAS yang berpandukan al Quran dan Hadis dan di pihak yang lain pula ialah pemimpin seperti Husam Musa dan rakan rakan yang condong kepada Pakatan Rakyat, tetapi berselindung dibawah payung Tuan Guru Nik Aziz. Pihak pertama menitik berat soal mempastikan kedudukan Islam dalam pentadbiran negara, sementara kumpulan Husam mengambil sikap lebih pragmatik demi untuk menubuhkan Kerajaan Pakatan Rakyat dengan apa cara atau bentuk sekalipun. Kumpulan Husam ini  menampakkan hubungan agak  istimewa dengan Pemimpin PKR, Anwar Ibrahim.

Agak sukar menilai kumpulan mana yang lebih berpengaruh didalam parti. Jika kumpulan pro Anwar hanya dipimpin oleh Husam Musa, sudah pasti pengaruhnya terhad. Ini kerana menurut blog Anti Husam bahawa sebilangan besar pemimpin PAS Kelantan dan wakil rakyat PAS Kelantan tidak menyenangi atau memihak kepada beliau. Bagaimanapun, Husam sungguh arif perkara ini; oleh itu beliau banyak mengorak langkah secara berselindung di belakangTuan Guru Nik Aziz. Kedudukan Tuan Guru Nik Aziz pula, tidaklah begitu jelas dan beliau masih di hormati oleh ahli dan pemimpin yang lain. Begitu juga Tuan Haji Hadi Awang yang tetap popular di kalangan ahli dan para pemimpin PAS, terutama dikalangan para ulama.

Bagaimanapun, tindak tanduk kumpulan Husam(dikenali juga sebagai kumpulan Erdogan) agak jelas. Mereka bersungguh-sungguh memperjuangkan agenda Pakatan Rakyat di dalam Pas, menentang usaha bermuzakarah dengan UMNO dan sungguh yakin dengan rancangan 16 September Anwar, sehingga menimbulkan pertembungan prinsip diantara Tuan Guru Nik Aziz disatu pihak dan Tuan Guru Hadi Awang dan Y.B. Mustapha Ali di pihak yang lain.

Di lihat dari sudut penguasaan jentera parti nampaknya Kumpulan Husam memiliki beberapa kelebihan. Husam mempunyai pengaruh besar keatas akhbar Harakah dan Harakah Daily. Tidaklah hairanlah organ organ ini banyak memaparkan agenda Pakatan Rakyat dan kurang memberi liputan kenyataan daripada Tuan Haji Hadi Awang, Presiden Parti dan Majlis Ulama.

Beberapa blog juga nampaknya menyokong  kumpulan Erdogan ini, termasuklah Kickdefella yang mulai terkenal baru baru ini.

Disamping itu Husam juga memegang jawatan penting dalam kerajaan Kelantan dan mampu menggunakan kedudukan beliau  dengan berkesan untuk mempromosi agenda Pakatan Rakyat dalam parti Pas.

Keadaan seperti diatas bukanlah diluar jangkaan, kerana Pemimpin Pakatan Rakyat, Anwar Ibrahim sememangnya seorang berpengaruh dan master strategist yang mampu mengubah suasana politik sehingga memihak kepada beliau. Ini kita telah lihat sewaktu beliau dalam UMNO; Anwar amat cepat mara dalam UMNO meskipun tidak disenangi oleh para pemimpin UMNO yang lebih kanan. Pun demikian, beliau berjaya menumbang Tun Ghafar Baba, Timbalan Presiden UMNO diketika itu. Hanya kepintaran dan ketegasan Tun Mahathir sahaja mampu menyekat kemaraan Anwar, itupun mungkin selepas Tun menyedari kedudukan beliau sendiri turut tergugat. Itupun akibatnya UMNO terpaksa berhadapan dengan situasi genting selama 10 tahun sehingga sekarang.

Dari segi sokongan untuk Husam, nama seperti Dr. Hatta Ramli(Bendahari Pas), Dr. Zulkifli Ahmad(Pengarah Pusat Penyelidikan Pas) dan juga beberapa orang pemimpin yang belum begitu jelas, telah disebut sebagai pengikut setia beliau. Perlu juga diingatkan ada pemimpin lain seperti Kamaruddin Jaafar adalah rakan rapat Anwar dari awal lagi.

Nama nama diatas tidaklah begitu impressif, tetapi kedudukan mereka menguasai organ organ rasmi Pas dan kedudukan mereka menguasai kewangan parti mungkin mampu merobah suasana dalam jangka masa tiga atau lima tahun yang akan datang. Ini agak pasti kerana ada beberapa pemimpin lain yang disebut sebut boleh condong kepada kumpulan mereka.

Jika ramalan diatas menjadi kenyataan, sekiranya kumpulan Husam menguasai PAS, sudah pasti PAS akan meninggalkan prinsip asal mereka dan akan lebih komited dengan agenda Pakatan Rakyat untuk merampas kerajaan daripada Barisan Nasional. Sama ada suasana baru ini, jika terlaksana, mampu menggugat kedudukan Barisan Nasional, perlu kepimpinan Barisan Nasional renungi.

Juga, bagi PAS samaada perubahan prinsip akan dapat diterima oleh ahli dan pengundi mereka, mereka juga perlu renungi. Selama ini, sebahagian masyarakat Melayu setia kepada PAS kerana prinsip Islam dan kemelayuan yang dianutinya. Apakah mereka terus setia? Ini memerlukan suatu kajian khas seperti yang telah di buat untuk UMNO(sila rujuk artikel Analisis Undi UMNO dalam Pilihanraya 2008: Kajian Kesetiaan Ahli Parlimen dan Pengundi). Insya Allah suatu kajian khas akan dibuat untuk PAS.

Sekian, wallahu ‘alam.

DAH IKHWAN

Apakah mungkin Anwar Membentuk Kerajaan? Suatu Ulasan


Anwar telah memilih tarikh September 16 sebagai tarikh beliau mengambil alih Kerajaan Persekutuan. Ramai rakyat Malaysia tertunggu tunggu apakah ia menjadi kenyataan, tetapi hakikatnya ianya tidak menjadi dan beliau sebaliknya hanya mengulang dakwaan memiliki senarai 30 ahli parlimen BN melompat ke Pakatan Rakyat. Tarikh tersebut ternyata suatu anti climax, dan menjadi bahan ketawa dalam sms dan percakapan orangramai.

Menjadi tanda tanya sekarang ialah mengapa Anwar gagal menghebahkan senarai itu, sungguhpun berulang kali diminta demikian oleh Perdana Menteri dan pihak akhbar. Bagi saya hanya terdapat beberapa sebab Anwar berbuat demikian, mungkin salah satu daripada sebeb sebab di bawah:

Pertama,Beliau sendiri tidak pasti yang mereka disenaraikan betul betul akan mengotakan janji mereka dan tidak menafikannya di sa’at penghebahan dibuat;

Kedua, senarai itu hampir kesemuanya terdiri daripada ahli parlimen bukan Melayu yang mana ajenda Anwar boleh didigunapakai oleh bukan Islam/bukan Bumiputera dalam menawan kuasa politik sedia ada di Malaysia;

Ketiga senarai itu tidak wujud seperti di bayangkan oleh Anwar, yakni tidak mencapai 30 orang yang betul betul telah mengesahkan sokongan mereka kepada Anwar.

Keempat, mereka yang tersenarai mungkin takut dimana pengumuman ini akan mendedahkan mereka kepada tindakan kerajaan, sekiranya tindakan mereka gagal, termasuklah dikenakan pendakwaan di bawah Akta Pencegahan Rasuah jika ada bukti rasuah sebagai habuan melompat parti.

Dakwaan Anwar boleh meyakinkan rakyat jika beliau dapat mengkhebahkan senarai itu serta dengan pengesahan oleh setiap ahli Parlimen berkenaan untuk menumbangkan kerajaan . Itupun belum cukup lagi kerana tidak boleh diandaikan semua ahli Parlimen Pakatan Rakyat menyokong undi tidak percaya keatas Perdana Menteri. Ada kemungkinan ahli Parlimen Pas tidak menyertai Anwar jika Melayu/Islam menjadi minoriti dalam Kerajaan Pakatan.

Oleh yang demikian itu, tempat yang sah bagi menyatakan pendirian setiap ahli Parlimen ialah dengan mengambil undi tidak pecaya terhadap Perdana Menteri didalam persidangan Parlimen seperti di peruntukan dalam Perlembagaan Persekutuan.

Bagi saya, tarikh tarikh ultimatum Anwar kepada Pak Lah iaitu 16 atau 23 September, nampaknya hanyalah untuk menarik perhatian umum disamping mengekalkan semangat penyokong beliau. Saya yakin Anwar sendiri pasti arif tarikh tarikh ini mustahil di laksanakan atas sebab had perundangan dan peraturan Parlimen.

Pada saya, permohonan Anwar kepada Pak Lah untuk membuka sidang Khas Parlimen pada 23 September untuk menumbang beliau nampak sungguh aneh, lagipun beliau boleh menunggu sidang berbuka dalam bulan Oktober.

Hakikatnya, Anwar tidak akan berupaya menumbang Kerajaan Barisan Nasional kerana beberapa perkara asas seperti berikut:-

Pertama, Beliau tidak mungkin dapat menarik cukup ramai MP Melayu/Islam untuk menyertai beliau. Pada ketika ini Pakatan Rakyat memiliki 43 ahli parlimen Melayu dan 39 bukan Melayu, jadi jika betul terdapat 30 orang MP dari Barisan Nasional yang melompat Parti, komposisi Pakatan Rakyat akan di kuasai oleh bukan Melayu/bukan Islam. Dalam keadaan demikian Parti Pas dalam pakatan akan menjadi rakan kecil sahaja.

Dalam keadaan demikian, jika Pas terus berada dalam Pakatan Rakyat, ia melakukan kesilapan strategic strategic mistake dan akan menyimpang daripada landasan perjuang. Perlu diingatkan setiap parti politik tidak mampu bertahan dalam pilihanraya jika pada persepsi pengundi telah menyimpang daripada landasan perjuangannya.

Pendirian Pas dalam soal ini terbayang melalui komen komen Tok Guru Hadi Awang, Presiden Pas menyatakan Pas hanya menyertai Kerajaan yang berlandaskan Islam.

Menerusi kajian ke atas data keputusan pilihanraya yang lepas, UMNO memiliki sokongan pengundi setia yang kukuh. Ini memastikan wakil rakyat umno tidak mungkin melompat parti. Jika ini berlaku, beliau sudah pasti akan hilang kerusinya dalam pilihanraya tergempar jika diadakan.( sila lihat artikel Analisis Undi UMNO dalam Pilihanraya 2008: Kajian Kesetian Ahli Parlimen dan Pengundi). Disamping UMNO, Parti Pesaka Bumiputera, sebuah parti yang didokong Melayu/Islam Sarawak, dengan ahli Parlimen seramai 14 orang, juga memiliki sejarah kesetiaan pengundi yang tidak mudah diganggu gugat. Pernah berlaku dua kali dalam sejarah parti tersebut di ancam parti serpihan, tetapi PBB masih tetap kukuh hingga sekarang dan parti serpihan terus tenggelam. Sebagai sebuah parti dari luar, PKR pasti tidak dapat menyaingi PBB di Sarawak.

Kedua, bagi mengelak senario Pertama di atas, parti MCA dan pengundi Cina tidak akan terdorong meninggal Barisan Nasional. Jika mereka berbuat demikian, kaum Cina akan terdedah kepada risiko yang sangat tinggi ketika berada di luar kerajaan yang hanya di sertai Melayu dan Bumiputera. Keadaan ini mungkin menggalak kumpulan Melayu Ultra dalam UMNO memberi tekanan baru yang boleh menjejaskan kedudukan kaum Cina dalam beberapa bidang yang sensitif. Walaupun demikian, tetap ada kemungkinan ahli parlimen bukan Bumiputera/bukan Islam melompat ke Pakatan Rakyat secara individu.

Ketiga, tidak bijak bagi MCA Gerakan atau MIC menyertai Pakatan Rakyat kerana tindakan demikian samalah seperti menyerah semua kerusi yang hilang dalam pilihanraya lepas kepada PKR atau DAP selama lamanya. Ini kerana persefahaman yang perlu wujud antara parti yang bersekutu tidak menempatkan calon di kerusi yang dimiliki parti rakan.

KESIMPULAN

Berasas kepada senario di atas, saya yakin jika Anwar betul betul memiliki senarai 30 ahli BN seperti beliau dakwa, kerajaan yang bakal dibentuk akan mempunyai majoriti bukan Melayu/bukan Islam. Jika Parti Pas memutus meninggalkan Pakatan Rakyat, matlamat Anwar menjadi Perdana Menteri akan gagal.

Jika sebaliknya Pas kekal dalam Pakatan Rakyat, saya yakin Pak Lak akan menasihati YDP Agong membubar Parlimen dan menyerahkan mandat kepada rakyat dalam Pilihanraya tergempar.

Dalam hal yang demikian, undi Melayu akan menjadi kuasa penentu. Umum mengetahui yang Parti Pas dan UMNO memiliki akar umbi yang kukuh dalam masyarakat Melayu. Parti mana yang terus disokong oleh Pengundi Melayu bergantung kepada persepsi mereka. Pasti rakyat akan menghukum parti yang menyimpang daripada landasan perjuangan asal.

Sekian, wallahu ‘alam

DAH IKHWAN

Personality Traits of the Malaysian Prime Ministers

In Malaysia these days, hardly a day goes by without any mention of issues regarding our Prime Minister, be it the present PM or the previous one. My impression after going through various published articles and the internet is that virtually all Malaysians know their Prime Minister. Even children as young as four years old know him. This is particularly so in the case of Tun Mahathir when he was our PM. Even foreigners who never came to Malaysia knew and were awe struck by his courage and bluntness and his ability to articulate issues brilliantly. Generally he was well liked by people in the developing and Islamic countries as he always fought for them. In the developed world he was well respected, though probably never loved in those regions.

What made Tun Mahathir tick, was probably because he was in a way a rare species in our country. He has a serious demaenour, never laughed and seldom smiles. He is blunt, visionary, firm and never compromise on issues, at least publicly. Ironically all the above traits are not usual among the Malays. Generally,Malays are actually the exact opposite of all the above. Probably most Malays loved him because they need such a character to look after their interest, to be their champion, at least until the Anwar Ibrahim saga in 1998.

Tun Mahathir could choose to be a dictator, if he wanted to. So too Tun Razak after the 1969 riot. The two leaders were so powerful at the heights of their popularity. Whatever they decided could go without any serious opposition. Come to think of Tun Mahathir, he won whatever political battle he decided to take. Even the Malay rulers got to concede to his terms. But, Malaysia has been lucky to be blessed with such leaders. They did not choose to hold on to powers, or opt to be dictators, when losing popularity. Instead they were firm believers of democracy(As we all know Tun Razak died prematurtely, and Tun Mahathir decided to step aside, in favour of Pak Lah). We don’t have to look far for such examples. We just need to recall what happened to Indonesia under dictator Sukarno and The Philippines under Marcos. Until today these countries are still trailing far behind us, as a result of gross mismanagement. Worst still I believe most of us are familiar how Hitler came to power in Germany about 70 years ago, and what happened to the country after that. All these leaders, assumed powers through their extraordinary oratory skills to sway the voters.

Why are Malaysians so lucky? The world is full of stories of dictators, gross mismanagement and failures of nations. Yet it should not be difficult to happen here for some reasons, if we care to ponder a little. First, under the British system of Parliamentary Democracy that we practice now, a Prime Minister can remain in place for unlimited period. Secondly, although our Constitution adheres to the principle of separation of powers, Malaysia is a small country with power structure not much dispersed institutionally and geographically. Just as in many developing countries, a highly charismatic figure ruling for one term or more in the government may not find much difficulty in exercising extra influence over the others in the power structure. Under such a situation, he may end up as a dictator, if he wants to. So far this has not happened, probably God has really blessed our country. The prayers of our Ulamas and leaders of other religions have been granted so far.

Today, our political climate seems chaotic. But we should consider ourselves as lucky having a likable Prime Minister whose sincerity and integrity is beyond question. He is often critised for making flip flop decisions. People seem to miss the Mahathir era, an era of growing prosperity,decisiveness and firmness to most, but to the opposition, an era of growing corruption, economic mismanagement and a compromised judiciary. Yet Pak Lah may be the most democratic of all the Prime Ministers. He even tolerated the Cabinet, at the embarrassment of his supporters, when it made decisions differently from what he has already announced. Yet, he has shown firmness in areas where it matters. He has rightly stuck to the policy on fuel price. He has allowed ACA to fight corruption relentlessly as never done before, and taking right step to rehabilitate people’s trust in the judiaciary.

Yet many people don’t see or refuse to see his good side. Probably because he does not articulate well in his speeches, and unable to play with people’s emotion. He is not like Tun Mahathir, and far from Anwar, a leader noted for unusual ability to sway the crowd. But the truth should eventually prevail, and sooner or later people will appreciate his efforts.

On the other hand, it can be argued that Pakatan Rakyat also promises much or even more of the same thing to the people. So success made in the above areas may only bring marginal effect.

The only thing that separates umno from the rest is that it is a Malay Party and the backbone of the BN government. This means it is the only party the Malays can trust to ensure their survival in this country. On this ground the Malays are not likely to abandon UMNO in favour of something lesser. Given the racial charged atmosphere of today, any MP leaving UMNO for PKR will not likely survive in the next general election. It must be remembered even under the worst of circumstances as in this year’s general election, not less than 57% of the Malays still voted for UMNO. My empirical analysis of the general election results also confirmed a strong voters loyalty for UMNO(a full article ‘ A study on Malay support and loyalty to UMNO’ will be published on this weblog soon).

Talking of Anwar, he is a totally different person compared with Pak Lah. He is the best orator Malaysia has ever had, probably almost at par with Sukarno of Indonesia in the 50′s and the 60′s. If he were an American, probably Anwar would be nominated to stand for US presidency against Obama ( another world class orator), but of course, if minus the burden of  scandals he is facing now. No American can go far in politics under such cicumstances. Edward Kennedy never made it for nomination because of it. Even President Clinton almost lost his job due to scandals.

But Malaysia is a nation of young population with a median age of 23 years. They are liberal minded, easily swayed by good oratory and apparently more tolerant towards moral issues of certain leaders. No doubt Americans are also swayed by oratory skill of Obama, but they also expect high moral standard of their leaders.

With the target date of September 16 bandied around, most people are sceptical that the crossover of such a large number of BN MPs to Pakatan Rakyat  would occur. Some even think that Anwar’s claim is absurd. One may ask how Anwar can really accomplish it.

Even if he manages to get 30 BN members of parliament to join Pakatan Rakyat, there is still other hurdles in front of him. First, these 30 BN MPs must really suppport him in a motion of no confidence against Pak Lah, and it must be done in Parliament; Second, he must make sure that all Pakatan Rakyat MPs support the motion of no confidence; Third, even if the motion of no confidence is carried, Anwar has to convince the YDP Agong that he has the majority support to be the next Prime Minister and form the new government.

Even if Anwar passses through all the above hurdles,It appears that the constitional provision does not allow him to form a government unless Pak Lah agrees to resign. Pak Lah has a choice, which he will certainly prefer under such circumstances, to advise the YDP Agong to dissolve Parliament to pave the way for a fresh general election[Article 43(4)]. The YDP Agong has discretionery power to accept or reject this recommendation[Article 40(2)].

In the event that Anwar, in spite of all the above hurdles, becomes the next Malaysian Prime Minister, which is very unlikely, many questions may come to ones mind. Will he be a democratic leader? Many Malaysians may take this question for granted since he is now a popular figure among a large section of the Malaysian population. But what if he loses popularity after serving a term or two in office, will he step down? Since he is so intent of becoming a Prime Minister even by way of an unethical backdoor arrangement, will he try to cling to power in the same way, or worse still install himself as a dictator? If the answer is no, Malaysia will continue to be a blessed country. Otherwise, we will surely enter into an era of dark ages, following the footsteps of Indonesia and the Philippines in the past. By then it will be too late for us to regret.

God bless our beautiful country.

Please feel free to read other interesting articles below